หัวใจสำคัญของการก่ออิฐโดยไม่ให้ผนังแตกร้าว มีดังนี้
1) คุณภาพของอิฐ
อิฐที่นำมาใช้ในการก่อผนังนั้นต้องมีคุณภาพดี ไม่เปราะหรือแตกหักง่าย
2) แนวการก่ออิฐ
ในการก่ออิฐไม่ควรให้รอยต่อของอิฐในแต่ละชั้นตรงกันเพราะจะทำให้เกิดรอยแยกตรงรอยต่อ โดยทั่วไปมักทำการก่อสลับแนบระหว่างชั้นต่อชั้น เพื่อให้เกิดการยึดเหนี่ยวที่ดีกว่า
3) เสาเอ็นและคานเอ็น
เป็นคอนกรีตเสริมเหล็กที่มีความกว้างประมาณ 10 เซนติเมตร ซึ่งใช้เพื่อเสริมความแข็งแรงของผนังก่ออิฐ โดยทั่วไปจะอยู่บริเวณรอบ ๆ วงกบของประตูหน้าต่าง เพื่อลดการแตกร้าวของผนัง ในกรณีที่ผนังก่ออิฐมีขนาดกว้างมาก ๆ ควรใส่เสาเอ็นและคานเอ็นทุกระยะ 2.50 เมตรของความสูงหรือความกว้างของผนัง
4) การเสียบเหล็กยึดผนังก่ออิฐ
ในกรณีที่ก่ออิฐไปชนกับเสาหรือคาน จะต้องเสียบเหล็กยึดระหว่างผนังก่ออิฐกับเสาหรือคาน โดยใช้เหล็กเสริม
ขนาด 6 มิลลิเมตร ยาว 30 เซนติเมตร เสียบยึดกับเสาหรือคานทุกระยะ 40 เซนติเมตร

ปัญหาผนังร้าวนั้น โดยมากมีสาเหตุมาจากการก่ออิฐไม่ถูกต้อง ในการก่อผนังอิฐ มีข้อควรระวังที่ควรใส่ใจ
ดังนี้
1) ปูนก่อจะต้องไม่หนาเกินไป
“ปูนก่อ” ซึ่งทำหน้าที่ยึดอิฐแต่ละก้อนนั้นจะต้องไม่หนามากจนเกินไป เพราะเมื่อปูนก่อเกิดการหดตัว จะทำให้ผนังแตกร้าวได้ โดยทั่วไปปูนก่อนั้นไม่ควรมีความหนาเกิน 1.5 เซนติเมตร
2) ต้องเว้นระยะเวลาระหว่างการก่อผนังอิฐชนโครงสร้างชั้นถัดไป
เมื่อได้ก่อปูนจนถึงท้องคานชั้นถัดไป ควรทิ้งระยะเวลาไว้เพื่อให้ปูนก่อของผนังก่ออิฐหดตัว และรอให้คานชั้นบนรับน้ำหนักได้ก่อน จึงค่อยก่ออิฐชนท้องคานด้านบนต่อไป
3) ไม่ก่ออิฐบนแผ่นพื้นสำเร็จรูป
ควรหลีกเลี่ยงการก่ออิฐบนแผ่นพื้นสำเร็จรูปที่วิศวกรไม่ได้ออกแบบไว้ เพราะพื้นประเภทนี้ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อให้รับน้ำหนักจากผนังก่ออิฐซึ่งมีน้ำหนักมาก จึงอาจทำให้เกิดปัญหาพื้นแอ่นที่เป็นสาเหตุของการแตกร้าวของผนังก่ออิฐได้
4) ควรพรมน้ำบนผนังก่ออิฐก่อนทำการฉาบปูน
โดยทั่วไปอิฐสามารถดูดซึมน้ำได้สูง หากไม่พรมน้ำลงบนผนังอิฐให้ชื้นเสียก่อน เมื่อฉาบปูน อิฐก็อาจดูดน้ำออกจากปูนฉาบ ซึ่งเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ผนังแตกร้าวได้เช่นกัน